Core Web Vitals — سه عددی که گوگل واقعاً اندازه می‌گیرد

Core Web Vitals شبیه موضوعی برای برنامه‌نویس‌ها به‌نظر می‌رسد. پشتش سه پرسش کاملاً روزمره نشسته است: چقدر طول می‌کشد تا چیزی ببینم؟ وقتی لمس می‌کنم صفحه واکنش نشان می‌دهد؟ و محتوا موقع بارگذاری این‌طرف و آن‌طرف می‌پرد؟

سه مقدار به زبان ساده

LCP، بزرگ‌ترین عنصر. اندازه می‌گیرد چه زمانی بزرگ‌ترین بخش قابل‌مشاهده کامل بارگذاری شده، معمولاً تصویر اصلی یا تیتر. زیر ۲٫۵ ثانیه خوب حساب می‌شود.

INP، واکنش به ورودی. اندازه می‌گیرد صفحه چقدر سریع به کلیک و تایپ پاسخ می‌دهد. زیر ۲۰۰ میلی‌ثانیه خوب حساب می‌شود.

CLS، پرش‌های چیدمان. اندازه می‌گیرد محتوا هنگام بارگذاری چقدر جابه‌جا می‌شود. همه این حس را می‌شناسند: می‌خواهید روی لینکی بزنید، همان لحظه تصویری بارگذاری می‌شود و لینک سُر می‌خورد کنار.

چرا این فراتر از بحث رتبه است

این مقادیر برای اذیت‌کردن صاحبان سایت اختراع نشده‌اند. توصیف می‌کنند که یک صفحه چه حسی دارد. صفحه‌ای که سه ثانیه سیاه می‌ماند و بعد می‌پرد، بازدیدکننده از دست می‌دهد، فارغ از اینکه گوگل چه فکر می‌کند. اثر رتبه بخش کوچک‌تر ماجراست، رفتن بازدیدکننده بخش بزرگ‌تر.

چه چیزی را بدون برنامه‌نویس می‌توانید بهتر کنید

• تصویر اصلی را کوچک کنید. عکسی با عرض ۴۰۰۰ پیکسل داخل فضایی به عرض ۱۲۰۰ پیکسل، فقط زمان بارگذاری است بدون هیچ فایده‌ای.
• برای تصاویر ابعاد ثابت تعیین کنید. این جلوی پرش هنگام بارگذاری را می‌گیرد.
• افزونه‌های غیرضروری را حذف کنید. هر اسکریپت اضافه زمان واکنش می‌خورد، حتی وقتی کار قابل‌مشاهده‌ای نمی‌کند.
• فونت‌ها را خودتان سرو کنید. فونت خارجی یک اتصال اضافه هزینه دارد، پیش از آنکه اصلاً متنی ظاهر شود.

چطور اعداد خودتان را ببینید

در Google Search Console بخشی مخصوص همین هست که داده‌ی واقعی بازدیدکننده‌ها را نشان می‌دهد، نه فقط شبیه‌سازی آزمایشگاهی. همان عددی است که اهمیت دارد.

اگر دوست داشتید، صفحه‌ی اصلی شما را یک‌بار اندازه می‌گیریم و می‌گوییم کدام‌یک از این سه مورد برایتان گران‌تر تمام می‌شود.